Episode XV: Teamwork

(Sa NBA)
Lee: Ma’am, uuwi na ako, nonood pa ako ng concert ng Journey eh.
Esther: Nice, libre naman.
Amy: Oo nga.
Lee: sige, pagkagaling ko sa bahay.
(lumabas na si Lee at in-on ni Esther ang TV)
Esther: Nood nga muna tayo, kanina pa tawag ng tawag si Col. Cortez eh.
On TV (Jessica): Kasalukuyan pong inaalam ng mga operatiba ang “7th Bomb” na hindi pa sumasabog. 6 na po sa mga bomba ang napigil sa pagsabog. Isang nagngangalang “Padre Damaso” ang sinasabing nagpakalat ng mga bombang ito. Una nang sumabog ang Suarez Tower sa tapat ng Campo Reporma. Sa ngayon, ayaw pa po magbigay ng karagdagang pahayag ni Col. Cortez na namumuno sa kasong ito. Ito po si Jessica Guryon para sa Takti.

(Sa Campo Reporma)
(nag ring ang speaker phone)
David: Hello?
Lee: Lee to. Negative, walang black bag dito.
David: Oh shit.
Leon: Lee, umuwi ka na, change of plans.
David: No. Wag ka umuwi.
Leon: Ha bakit?
David: Lee, bumili ka ng ticket ng journey, icheck mo ang loob ng Batangas Coliseum.
Lee: Sure thing. (binaba ang phone)
Leon: What the-? Anong plano mo?
David: Bigyan mo naman yung tao ng break, give him a break, panoorin mo siya ng concert.
Eugenio: Oh, Leon, gawin mo na plano mo.
Leon: Ang tanong, san tayo kukuha ng pieces of evidence?
David: Iinterrogate nyo yung mga nahuling bombers.
Leon: Sige, ako na.
David: Eugenio, ipakalat ang mga sundalo sa naiisip mong mga lugar na pwedeng paglagyan ng bomba.
Eugenio: Kahit saan pwede ilagay ang bomba.
David: Sige, hintayin mo ang kalalabasan ng imbestigasyon ni Leon.
(after 30 mins)
Leon: Wala na talagang mapiga.
Eugenio: Ano, pasasabugin na natin?
David: Ang hirap kalaban ng Padre Damaso na to. Pinaglalaruan tayo.
Leon: Alam ko na, ipamedia natin, ipakalat natin yung mga lugar na pinaghahanapan natin.
David: Tapos?
Leon: Matatawa si Padre Damaso at di nya mapipigil tumawag at mangasar. Makakapagbigay siya ng clue.
David: Sige.

(Sa labas ng Campo Reporma)
(Maraming tao at media)
Jessica: Major, major, ano na po ang sitwasyon.
Leon: Ah, everything is under control, at meron na kaming mga tauhan na idineploy sa matataong lugar. Ang maipapayo ko lamang sa mga tao na nasa bahay, mag stay na kayo sa mga bahay nyo. Yung iba umuwi na. Dahil delikado kung saan inilagay ang bomba.

(Sa Campo Reporma)
David: Pre, ilang oras ang lumipas ng itransport ang bomba mula Batangas hanggang Maynila?
Eugenio: Matagal. Mga 48 Hours din ang lumipas matapos iwanan ni Cedric ang bomba nang sumabog ang bomba.
David: Pero di maitatravel by water yun. Unless may sariling bangka si Padre Damaso. Pati by air kung may sarili din siyang eroplano. 48 hours, pwede na siya umabot ng Visayas. Shit.
(nag ring ang speaker phone)
David: Hello?
Lee: Hello David? Meron akong nakitang bag, saktong sakto nung tinukoy mo. Pero kasi, nanduon siya sa likod ng amplifier.
David: Shit. Backstage.
Lee: Oo. Tama. Backstage.
David: Hindi naman computer locked ang Batangas Coliseum di ba?
Lee: Hindi. Pero siyempre may security iyon. International band ang nandito eh.
David: Uhm…
Eugenio: Lee!
Lee: Oh?
Eugenio: tingnan mo sa paligid ng backstage kung may mga Cameras.
Lee: Sige, tatawag uli ako. (binaba ang phone)
Leon: Ano na?
David: May nakita nang match.
(nag ring uli ang phone)
Lee: Di ako makadaan, hinaharang ng mga security.
David: Ano yung nireantahan na sound system ng Batangas Coliseum?
Lee: Acosta Sounds and Lights.
David: Good. Madali lang. ASL. Ganito, sabihin mo mula ka sa ASL. Eugenio, do the job.

(Sa Batangas Coliseum)
Security: O, bawal po sir.
Lee: Mula ako sa Acosta Sounds ang Lights, nagkatrouble daw kasi sa amplifier eh.
Security: Wala pong sinabi sa akin na may darating na taga ASL. Excuse me ah. (hinawakan ang headphone) Hello sir? Ah okay. Sige, sabi ni hepe, nahuli lang siya ng pagsabi.